Τους έχω βαρεθεί (19/10/2009)

Όσοι παρακολουθούν τα Υπόγεια ρεύματα από την "αρχή" τους (1994), νιώθουν ότι η παρουσία τους στα μουσικά δρώμενα χαρακτηρίζεται από μια συνέπεια. Μπορεί να ακολούθησαν "καλύτερα" ή "χειρότερα" άλμπουμ αλλά δεν νιώθεις ότι σε έχουν προδώσει ποτέ. Ακόμη και η παρουσία τους στην Ιερά Οδό με τον Γιώργο Νταλάρα, μπορεί να πίκρανε τους πιο φανατικούς, συγχωρέθηκε όμως, όπως συγχωρούνται τα λάθη της παιδική ηλικίας...
Ο Γρηγόρης Κλιούμης είχε πάντα την δυνατότητα της σόλο καριέρας. Θα ήταν εύκολο να συνεχίσει μόνος, να πει τραγούδια "μεγάλων" συνθετών ή να βαπτιστεί "ροκ προφήτης" ή "επαναστάτης". Συχνό φαινόμενο για την ελληνική πραγματικότητα. Έχει όμως πραγματικά την «Ροκ ψυχολογία», που λίγοι την κατέχουν στην χώρα μας. Έχει άποψη και δεν αναμασά εύκολη τροφή. Το ίδιο συμβαίνει και με τους υπόλοιπους της μπάντας. Ο Κώστας Παρίσης, στη μακρόχρονη πορεία του χαρακτηρίζεται από μια σοβαρότητα και ευθύνη απέναντι στη μουσική κάτι που στις μέρες μας είναι σπάνιο και αξίζει σεβασμό. Θα αναρωτιέστε γιατί σας μιλάω τόση ώρα για κάτι άλλο εκτός από το νέο άλμπουμ. Πρώτον γιατί ένα μουσικό συγκρότημα έχει την ψυχοσύνθεση που έχουν τα μέλη του και δεύτερον για να καταλάβουμε όλοι πως η επιλογή τους να κάνουν ένα δίσκο με τον Θάνο Μικρούτσικο, δεν είναι κάποιο διαφημιστικό κόλπο.
Αυτό μπορείς να το καταλάβεις από τον τρόπο που προσέγγισαν τα τραγούδια. Δεν υπάρχει διάθεση για εμπορική προσέγγιση, κάθε άλλο. Ο Μικρούτσικος πουλάει, οπότε θα ήταν πολύ εύκολο να κάνουν ένα δίσκο με 15 εμπορικές επανεκτελέσεις. Αντιθέτως. Αν κάποιος δεν γνώριζε τον Θάνο Μικρούτσικο και άκουγε τον δίσκο, δεν θα είχε την παραμικρή υποψία πως τα τραγούδια δεν είναι δικά τους. Θα μπορούσε να είναι ένα άλμπουμ με νέα τραγούδια των Υπογείων Ρευμάτων.
Η επιλογή των τραγουδιών είναι ένα άλλο σημαντικό κομμάτι που μπορείς να βάλεις δέκα με τόνο. (Θα ήθελα και το «Μοναξιά» σε ποίηση του Αλέξανδρου Μπάρα).
Ο λόγος ισχυρός. Γιάννης Ρίτσος, Μανώλης Αναγνωστάκης, Νίκος Καββαδίας, Μπέρτολτ Μπρέχτ, ΝαζίΜ χΧικμέτ, Άλκης Αλκαίος, Βολφ Μπίρμαν, Κώστας Τριπολίτης, Μάνος Ελευθερίου. Η ενορχήστρωση χωρίς υπερβολές, ώστε να αναπνέει ο στίχος.
Για τα υπόλοιπα απλά θα πρέπει να ακούσετε το άλμπουμ. Μερικά πράγματα, και κυρίως όταν μιλάμε για μουσική, δεν περιγράφονται με λέξεις. Αν έχετε την δυνατότητα να αγοράσετε ένα cd αυτή την εποχή, αγοράστε αυτό...